hb logo dichteresvanoverijssel

Kan jij de zon laten rennen?

Deze zomer keek ik naar een oude aflevering van De Schoonheid en de Troost. Wole Soyinka las een gedicht voor van Marvell, waar ik nog nooit van gehoord had. (De man én het gedicht blijken wereldberoemd.) Op internet vond ik alleen een minder mooie vertaling van het gedicht, daarom heb ik hem voor je overgetikt van de ondertitels. Zelf dacht ik dat het gedicht een modern 21ste eeuws gedicht was, maar het blijkt vierhonderd jaar oud. Ik ben zo benieuwd wat je ervan vindt, en ook van de laatste regels. Over de liefde:

Hadden we genoeg wereld en tijd

Hadden we genoeg wereld en tijd, 
dan was je zedigheid geen misdrijf
dan zouden we gaan zitten en bedenken
hoe we onze lange liefdesdag zouden doorbrengen.
Jij zou aan de boorden van de Ganges robijnen vinden
en ik zou bij de Humber me beklagen.
Ik zou je tien jaar voor de zondvloed beminnen
en jij zou mogen blijven weigeren totdat de joden zich bekeren.
Mijn vegeterende liefde zou groter en trager groeien dan keizerrijken.
Honderd jaar zou ik je ogen prijzen en je voorhoofd bewonderen;
tweehonderd jaar voor elke borst en dertigduizend voor de rest;
zeker een eeuw voor elke ledemaat en de laatste eeuw voor je hart.
Want, vrouwe, dat verdien je en voor minder zou ik je niet beminnen.

Maar achter me hoor ik de gevleugelde wagen des tijd aan komen stormen
en voor ons liggen woestijnen van onmetelijke eeuwigheid.
Je schoonheid zal vergaan
en in je marmeren grafkelder zal mijn lied niet weerklinken:
wormen zullen je gekoesterde maagdelijkheid beproeven,
je ouderwetse eer zal vergaan tot stof en al mijn lust gaat op in rook.
Het graf is een mooie besloten plek
maar omhelsd wordt daar toch niet.

Laten we daarom, zolang je jeugd als morgendauw op je huid ligt
en zolang je willige ziel als vuur door elke porie lekt,
ons vermaken nu het nog kan
en liever als verliefde roofdieren onze tijd ineens verslinden
dan wegkwijnen in zijn trage erosie.
Laten we al onze kracht en al onze zoetheid samenballen
en onze geneugten met geweld door de ijzeren poorten van het leven sleuren,
want we kunnen onze zon weliswaar niet stilzetten
maar we kunnen hem wel laten rennen.

Verlangen en inlossing

De dichter verlangt , en dat is des te nijpender want de tijd is niet oneindig maar verstrijkt bliksemsnel. Voor hij het weet is zijn geliefde niet langer bloedstollend mooi! Ik vind het prachtig en moet er tegelijk ook om lachen: ze wil niet met hem naar bed en hij haalt maar liefst meteen haar marmeren grafkelder er bij. Natuurlijk is er nog veel meer over te zeggen. Daarom ben ik heel benieuwd wat jij van het gedicht vindt. 

Hoe wil jij de zon laten rennen?

Omdat ik dat zo graag wil weten, mijmeren we samen over dit gedicht (en andere gedichten) in het live Dichter bij Dichters Poëziecafé. We lezen, praten, luisteren, mijmeren en schrijven. Bij mij kan iedereen gedichten lezen. Daarvoor heb ik afgelopen jaren een speels stappenplan ontwikkeld. Wat jij ziet in het gedicht? Dát is wat mij interesseert. Elke derde vrijdagochtend (de eerste keer is nu 16 oktober 2015) van 10 tot 12 in de bibliotheek in Deventer. Je bent van harte welkom. Neem je pen en papier mee? Startprijs: 10 euro inclusief twee koffie/thee uit het onvolprezen café.

Dichter bij Dichters bij jou in de buurt? 

Gedichten lezen is weldadig. En voor wie zelf schrijft is gedichten lezen de ideale bron van inspiratie. Alle woorden en zinswendingen nestelen zich vriendelijk in je eigen hoofd, en verrijken je taalpallet, op een dag vloeit deze rijkdom onverwacht uit je eigen pen. Wil jij – waar je ook woont in Nederland of Vlaanderen – ook een Dichter bij Dichters Poëziecafé? Laat het me weten en ik denk met je mee. Samen lezen, praten, luisteren, mijmeren en schrijven: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Natuurlijk ben ik ook benieuwd als je niet gaat komen. Bij reacties (hieronder) lees ik heel graag hoe jij de zon wilt laten rennen.

maandag 05 oktober 2015 12:08

Reacties  

Heleen 06-10-2015 13:11
Femke Teussink zei:
De dag trager dan een slak
(hoe ingenieus zijn slijmsporen)
doet beseffen dat de zon achteruit rent
en de tempus tijdloosheid bezit

Raakt vanuit het niets
(weliswaar summier, maar toch)
even het eeuwige leven

Een dag als een slak, fijn is dat. Bij jou kan je bijna even stilstaan in de tijd, Femke!
Heleen 06-10-2015 13:09
Frank Galesloot zei:
Wat een leuk initiatief die leesgroep in de bieb, ik ga kijken of ik de 16e kan.
Eerste misschien wat gekke associatie bij dit gedicht is het gezegde over Lucky Luke, de stripfiguur uit mijn jeugd, de man die sneller schiet dan zijn schaduw, dus hij beweegt voor de zonnestralen hem bereiken uit... dat is pas voorwaarts leven ;)

Dat vind ik nou zo leuk, dat Lucky Luke ineens opduikt bij dit gedicht! En uiteraard van harte welkom de 16de, dat zou leuk zijn!
Femke Teussink 06-10-2015 11:50
De dag trager dan een slak
(hoe ingenieus zijn slijmsporen)
doet beseffen dat de zon achteruit rent
en de tempus tijdloosheid bezit

Raakt vanuit het niets
(weliswaar summier, maar toch)
even het eeuwige leven
Frank Galesloot 06-10-2015 11:21
Wat een leuk initiatief die leesgroep in de bieb, ik ga kijken of ik de 16e kan.
Eerste misschien wat gekke associatie bij dit gedicht is het gezegde over Lucky Luke, de stripfiguur uit mijn jeugd, de man die sneller schiet dan zijn schaduw, dus hij beweegt voor de zonnestralen hem bereiken uit... dat is pas voorwaarts leven ;)
B. Betzema 05-10-2015 15:56
Zojuist kwam op de zon
om vijftien punt achttien uur precies
gelijk met Helena's Poëzine.
Al lezende kwam ik in vuur en vlam
en sneller dan de zon kan draaien
zal ik niet dralen mij
naar jou toe te snellen om samen
vol verlangen te lezen, praten,
luisteren, mijmeren en schrijven
en teksten te beminnen
Heleen, los in mijn teer verlangen
en laat mij zestien tien
toch bij jou zijn.

Je moet eerst ingelogd zijn voordat je een reactie kunt plaatsen.

hb ebook blok01

Wil jij je verrijken met poëzie?
Maar ben je druk? Doe mee met
Dichter bij dichters. Lees samen
wanneer jij wilt, online, en ontmoet 
de dichter/es online. Nu met Ester
Naomi Perquin. Zo gaat gedichten
lezen vanzelf.